رویش نیوز- یادداشت مخاطبین: آنها که سنشان قد می دهد خاطره تلخ انحلال شورای شهر اول تهران را در ذهن دارند. آغاز به کار فعالیت شوراها در اوج دوران اقتدار اصلاح طلبان در کشور زمانی که سید محمد خاتمی رییس جمهور بود و حزب منحله مشارکت با محوریت برادر رییس جمهور وقت سایر احزاب اصلاح طلب مثل کارگزاران و اعتماد ملی و ... را عددی به حساب نمی آورد و خود را یکه تاز عرصه سیاسی می دانست بود. آن زمان اصلاح طلبی سکه رایج مملکت بود و مجلس ششم با آن همه افراط گری نیز مجلسی اصلاح طلب بود. تقریبا هیچ فیلتری برای عضویت و کاندیداتوری در شوراهای شهر نبود. خلاصه آنکه شورای شهر اول تهران و بسیاری دیگر از کلان شهرها مانند اصفهان نیز به دست اصلاح طلبان افتاد. اصلاح طلبان نشان داده اند که یک خصلت ذاتی را همواره با خود حفظ خواهند کرد. آن هم تبدیل هر موقعیت، سازمان و جایگاهی به باشگاه سیاسی است. هرچند در این تعبیر اغراق وجود دارد اما دور از واقعیت نیست که بگوییم اصلاح طلبان در دولت سیدمحمد خاتمی دولت به دنبال تک حزبی کردن کشور بودند، یا عضو حزب مشارکت باش یا برو.... مجلس، دولت، شوراهای شهر و در یک کلام تمام قدرت سیاسی و اجرایی کشور در دست اصلاح طلبان بود اما همین خوی انحصار طلبی و سیاست ورزی مبتذل آنها را به ورطه جنگ قدرت داخلی کشاند. این آغاز روند انحطاط اصلاح طالبان در کشور بود.
اسفند ماه سال 77 و حوالی یکسال پس از دوم خرداد 76 بود که انتخابات اولین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا برگزار شد.
انتخاباتی که در آن هم مثل انتخابات دوره اخیر، اصلاح‌طلبان در تهران بصورت کامل و لیستی رأی آوردند و تمام کرسی‌های شورای شهر را از آن خود کردند.
اصلاح‌طلبانی که به شورا آمدند عبارت بودند از: عبدالله نوری، سعید حجاریان، جمیله کدیور، فاطمه جلایی‌پور، محمدابراهیم اصغرزاده، محمد عطریانفر، احمد حکیمی‌پور، محمد حسین درودیان، سیدمحمود علیزاده طباطبایی، مرتضی لطفی، رحمت‌الله خسروی، غلامرضا فروزش، صدیقه وسمقی، عباس دوزدوزانی و سید محمد غرضی که او هم در آن زمان جزوی از جریان چپ به‌شمار می‌رفت.
شورای شهر اول تهران بین دو طیف اصلاح طلب «کارگزاران و مشارکت» تقسیم شده بود به این نحو که عبدالله نوری رهبر کارگزارانی‌های شورا و سعید حجاریان رهبر مشارکتی‌های آن بود.
در شورای اول تهران هم از اول، دعوا بر سر انتخاب شهردار و اینکه او نزدیک به کدام طیف شورای شهر باشد شکل گرفت. درست مثل شورای شهر همین دوره تهران و البته اصفهان ... .
بازخوانی این تاریخ مجالی دیگر می طلبد و شاید به همین میزان برای یادآوری کافی باشد اما آنچه مهم است فرجام نهایی این شورا بود. شورای شهر اصلاح طلب به دست دولت اصلاح طلب منحل شد. دعوای قدرت و تبدیل شورای شهر و شهرداری به باشگاه سیاسی و بچه بازی های سیاستمداران به ظاهر کارکشته اما قدرت طلب ابتدا شهرداری و شورای شهر و بعد هم دومینو وار مجلس و دولت را از دست اصلاح طلبان خارج نمود.
ما امروز در وضع مشابهی قرار داریم. دولت تدبیر و امید که با حمایت قاطع اصلاح طلبان پبروز و توسط اصلاح طلبان مدیریت می شود و هر روز تشت رسوایی جدید از آن برای همگان بر زمین می افتد تا شوراهای شهری که بیشتر به دنبال فعالیت سیاسی هستند، همه یادآور دوران بدمستی قدرت طلبانه اصلاح طلبن در دهه هفتاد است.
پس از انحلال حزب مشارکت به نوعی هسته اصلی این حزب در اصفهان اقدام به تاسیس سازمان عدالت و آزادی نمود. سازمانی که امروز مهدی مقدری دبیرکلی آن را نمایندگی می کند و در کنار سایر اصلاح طلبانی که هر کدام در این سالها برای خودشان و برای افزایش قدرت چانه زنی حزبی ساخته یا نمایندگی حزبی را در اصفهان یدک می کشند، یک دست بر صندلی های شورای شهر و شهرداری تکیه زده اند. تقریبا کسی نیست که روزی از در جلسات حزبی آقایان شرکت نکرده باشد و این روزها مسوولیت نگرفته باشد. اما برای اصلاح طلبان در بر همان پاشنه می چرخد.
آنها که در درون شهرداری هستند از جنگ قدرت مبتذلی که بین آقایان اصلاح طلب شکل گرفته است با خبرند و شاید علت آنکه کاری در شهر صورت نمی گیرد و شهرداری تعطیل است همین باشد.
شهرداری اصفهان امروز عبایی از برگزاری جلسات سیاسی و هزینه پول عوارض مردم برای مقاصد سیاسی حزبی ندارد.
این امر تازه و جدید نیست. از افطاری احزاب اصلاح طلب و ادوار انجمن های اسلامی دانشگاه اصفهان در باشگاه شهرداری در سال گذشته بگیرید تا برگزاری جلسات متعدد ومتینگ های سیاسی در فضاهای در اختیار شهرداری. از تبدیل شدن رسانه های شهرداری به توپخانه های سیاسی تا فعالیت تبلیغی اعضای شورای شهر علیه نظام.
البته وقتی قدرت الله نوروزی فرماندار اصفهان در زمان دولت اصلاحات شهردار اصفهان شود، مرتضی تهرانی معاون استاندار دولت اصلاحات معاون شهرداری شود، فتح اله معین استاندار دولت اصلاحات رییس شورای شهر بشود باید انتظار داشت شهرداری تبدیل به باشگاه سیاسی شود و مدیران شرکت های تابعه شهرداری تهیه کننده خوراک شبکه های معاند بشوند و یا تصویر مصرف مواد مخدرشان در شبکه های اجتماعی پخش شود و البته عضو شورای شهر تبلیغ کننده علیه نظام بشود.

بدتر از اینها کج دهنی ها و لجبازی های شهرداری و شورای شهر فعلی اصفهان است. برگزاری جلسه سیاسی حزبی با امکانات بیت المال و دعوت از فردی که محکومیتش در دفاع از بهائیان و معاندان و تبلیغ علیه نظام در دادگاه تجدیدنظر هم تایید شده است آیا چیزی غیر از کج دهنی است. آیا آقایان شورای شهر و شهرداری فکر می کنند می توانند با نظام اسلامی در افتاد، کج دهنی کرد و شهرداری و شورا را به مرکزی برای فتنه انگیزی علیه نظام تبدیل ساخت؟ آیا از فرجام تلخ و تاریک و عبرت آموز رفقای حزبی شان در فتنه 88 درس عبرت نگرفته اند؟
به هر رو این روال شهرداری و شورای شهر فعلی، تکرار روند اضمحلال اسلاف اصلاح طلب گذشته آنهاست. و البته در فرجام تلخی که این بار به نظاره خواهیم نشست، احتمالا اصلاح طلبی مبتذل و معاند از سپهر سیاسی کشور کاملا محو خواهد شد. ان شاالله

نظرات (1)

  1. مهسا 1398/01/27 12:15

    ماجرای مصرف موادمخدرچیست

افزودن نظر

captcha
  • پربیننده‌ترین
  • مطلب دیگری نیست